A gdzie się kocha – tam nie ma wojny!

Kazanie na 16-go listopada 2008
w kościele ewangelickim w Bad Lippspringe

Jan Goszyk, Bad Lippspringe

Drodzy parafianie!
Nazywam sie Jan Goszyk, urodziłem się w Bielsku-Białej w Polsce.

Jestem absolwentem Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.
Od urodzenia jestem związany z kościołem Ewangelickim – podobnie jak moja rodzina.
W kościele zawsze pracowalem z młodzieżą, chociaż nigdy nie wystąpiłem o ordynację. Jako drugi fakultet studiowałem historię, i po skończeniu studiów byłem zatrudniony na Uniwesytecie Śląskim.

Kiedy jednak zostałem poproszony przez Pana Petersa i Pastora Schucharda aby powiedzieć pare słów na temat walki o POKÒJ, doszedłem do wniosku, że to może byc ciekawe.

Walka o pokój oczami POLAKA, mnie – Polaka w Niemczech, którego dziadek służył w Kriegsmarine a ojciec w Wermachcie.
Zaś w kilka lat po wojnie w czasie tak zwanego realnego socjalizmu, jako chrześcijanin między komunistami, jako protestant w katolickiej Polsce – studiowałem teologię!

Prowadziłem obozy młodzieży Ewangelickiej, ucząc rówieśników o Bożej miłości, chrześcijańskim szacunku do bliźniego, tłumaczyłem słowa Jezusa o pokoju i jedności. I o tym, że czwartej wojny już nie będzie!

Dziś stoję w pierwszym szeregu tych, którzy chcą spokoju i pokoju.

Bo dzięki temu, że nikną sztuczne granice – kierując się nakazem serca - nie rozumu, mogłem przyjechac do Bad Lippspringe.

To nie my wywoływaliśmy wojny, to nie my budowaliśmy “żelazne kurtyny” – pilnowane bronią, - my jedynie ponosiliśmy tego konsekwencje.
To właśnie o nas jednak Polska poetka –Maria Konopnicka- napisała wiersz “…a jak poszedł król na wojnę…“.
Wiersz, który w prostych słowach mówi o wojnie, do wybuchu której wystarczy byle pretekst, gdzie jak pisze poetka …“ a na wojnę ida króle, ale gina chlopi…“.

Do dziś - słowa te nie straciły na aktualności!
W Afganistanie giną żołnierze z Polski i Niemiec.

A my, chociaż należymy do pokolenia, które na szczęście, zna wojnę jedynie z doniesień prasowych, książek czy ekranu, to przeraża mnie nasza znieczulica, obojętność na docierające zewsząd informacje.

Bo tak na prawdę, to ciągle gdzieś trwa wojna. Giną ludzie - cywile i żołnierze… nie wiadomo dlaczego?
Kto wydaje rozkazy? A kto naciska na spust?
Wszystko wydaje się tak odległe, że aż nierealne.

Zamknięci we własnych domach, zatopieni w fotelach, jako rzecz pewną i stałą przyjmujemy fakt spokoju i POKOJU!

“…mój pokój wam daję…” (Jan - rozdział 14 wiersz 27) te słowa Jezusa mówiące o pokoju jako darze dla ludzkiego serca!

Bo początkiem każdego pokoju jest miłość!
Miłość, która dotyka każdego z nas.
Miłość od siebie poprzez najbliższych do najmniejszej z istot żywych.

Wszędzie tam, gdzie jest miłość, szacunek, gdzie nie toczy się klótni, przepychanek a wręcz przeciwnie na twarzach gości uśmiech – tam nie ma “domowych wojenek”, bo tam jest szacunek i miłość.

A gdzie się kocha – tam nie ma wojny!

I tą miłośćą – tą zwykłą, zwyczajną – trzeba nam walczyc o POKÒJ !
O pokój w nas samych, rodzinie parafji, kraju i świecie.
“…mój pokój wam daję…” – a świat odchodzi od słów Jezusa, od jego krzyża, bo jeszcze jeden, konflikt, jeszcze jedna kłótnia! DOSYĆ!

To krzyż, Chrystus i kosćół – jest miejscem, gdzie powinniśmy się uspokoić, wyciszyć –nabrać dystansu do codziennych problemów. By wędrując w modlitwie po szlakach czasu, myśli i zdarzeń, wrócić do źródła, czyli zgody, miłości i pokoju..

By podając sobie ręce na znak pokoju pamiętać zarazem, że pragnieniem Jezusa “…aby wszyscy byli jedno…“ (Jan – rozdział 17 wiersz 21) nie ma mowy o wrogach i przeciwnikach.

…“JEDNO“ powinno znaleźć miejsce w codziennej naszej modlitwie – naszej walce o pokój.
Bo obecnego spokoju i pokoju nie dostaliśmy za darmo i na zawsze.

Jak na początku moich rozważań zacytowałem polską poetkę, tak kończąc tą krótką wypowiedź chciałbym zacytować słowa znanej niemieckiej piosenkarki Nikol: „…Troche pokoju, troche słońca, na tej ziemi, na której mieszkam…“

A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, ten niechaj strzeże serc i myśli waszych w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym

AMEN

Deutsche Fassung

Seite drucken